Otobong Nkanga, (Nigeria), Giardini – Venice. Photo by Andrea Avezzú.
La Biennale di Venezia, the 61st International Art Exhibition, opened on 9 May 2026. The event, held at the Giardini, the Arsenale and various locations across Venice, was organised by Kouoh’s assistants in accordance with his vision following his death in 2025. For the 61st International Art Exhibition, Kouoh invited 110 artists and collectives from many different geographies and regions, selected with an eye to resonances and affinities despite potential incompatibilities between the works. Kouoh worked on the vision of a relational geography made possible by a shared spirit, exploring how their creativity, the breadth of their material experiments and their visionary ideas established connections with other artists and movements simultaneously.
Venedik Bienali, 61. Uluslararası Sanat Sergisi, 9 Mayıs 2026 tarihinde açıldı. Giardini, Arsenale ve Venedik'in çeşitli yerlerinde düzenlenen etkinlik, küratör Koyo Kouoh'un 2025 yılındaki vefatı nedeniyle onun fikirleri doğrultusunda yardımcıları tarafından gerçekleştirildi. 61. Uluslararası Sanat Sergisine Kouoh tarafından uygulamalar arasındaki olabilecek uyumsuzluklara rağmen, yankılar ve yakınlıklar gözetilerek seçilen, birçok coğrafya ve bölgeden gelen 110 sanatçı ve kolektif davet edildi. Kouoh onların yaratıcılıklarının, malzeme deneylerinin genişliğinin ve vizyoner fikirlerinin, aynı anda diğer sanatçılar ve hareketlerle nasıl bağlantılar kurduğu araştırmasıyla; ortak bir ruhla, mümkün hâle gelen bir ilişkisel coğrafya hayali üzerinde çalıştı.
KOYO KOUOH 1967-2025 (CURATOR)
Koyo Kouoh, (24 December 1967, Kamerun – 10 May 2025, Switzerland) Photo by Mirjam Kluka
She served for many years as director and chief curator of the Zeitz Museum of Contemporary African Art (Zeitz MOCAA) in Cape Town. She was also a member of the curatorial teams for documenta 12 (2007) and documenta 13 (2012). Kouoh is the recipient of the Grand Prix Meret Oppenheim 2020, Switzerland’s major art award honouring achievements in the fields of art, architecture, criticism and exhibition-making. She has organised timely and influential exhibitions such as Body Talk: Feminism, Sexuality and the Body in the Works of Six African Women Artists (2015, Wiels, Brussels). During her tenure at Zeitz MOCAA, she organised significant monographic exhibitions focusing on African and African-descendant artists. In this context, she curated exhibitions featuring artists such as Otobong Nkanga, Johannes Phokela, Senzeni Marasela, Abdoulaye Konaté, Tracey Rose and Mary Evans. She divides her time and work between Cape Town, Dakar and Basel.
Uzun süre Cape Town’daki Zeitz Çağdaş Afrika Sanatı Müzesi (Zeitz MOCAA)’nın direktörü ve baş küratörü olarak çalıştı. Ayrıca documenta 12 (2007) ve documenta 13’ün (2012) küratöryel ekiplerinin içinde yer aldı. Kouoh, sanat, mimari, eleştiri ve sergileme alanlarındaki başarıları onurlandıran İsviçre’nin büyük sanat ödülü Grand Prix Meret Oppenheim 2020’nin sahibidir. Body Talk: Feminism, Sexuality and the Body in the Works of Six African Women Artists (2015, Wiels, Brüksel) gibi zamanı yakalayan ve etkili sergiler düzenledi. Zeitz MOCAA’daki görevi sırasında Afrika ve Afrika kökenli sanatçılara odaklanarak önemli monografik sergiler düzenledi. Bu çerçevede Otobong Nkanga, Johannes Phokela, Senzeni Marasela, Abdoulaye Konaté, Tracey Rose ve Mary Evans gibi isimlerle sergiler düzenledi. Hayatını ve çalışmalarını dönüşümlü olarak Cape Town, Dakar ve Basel’de sürdürdü.
RELATED CONTENTS / IN MINOR KEYS BY KOYO KOUOH
NATIONAL PARTICIPATIONS AND SELECTED TWO PAVILIONS
TURKISH PAVILION / ARSENALE
BRITISH PAVILION / GIARDINI
RELATED CONTENT
AROUND VENICE / COLLATERAL EVENTS – 10 Must-See ExhIbItIons In VenIce
VENICE
1– Anish Kapoor, 6 Mayıs – 9 Ağustos 2026, Palazzo Manfrin – Cannaregio, Venedik. 2–Marina Abramović, Transforming Energy, Curator: Shai Baitel, Gallerie dell’Accademia di Venezia, 6 Mayıs -19 Ekim 2026. 3- Lee Ufan, San Marco Sanat Merkezi (SMAC), 9 Mayıs – 22 Kasım 2026, Venedik. 4– Michael Armitage: The Promise of Change, 29 Mart 2026 – 10 Ocak 2027, Palazzo Grassi, Venedik. 5- David Salle: Painting in the Present Tense, 6 Mayıs – 27 Eylül 2026, La Galleria Palazzo Cini, Dorsoduro 864, Venedik. 6- Lorna Simpson, Third Person, Punta della Dogana, Curator: Emma Lavigne, 29 Mart-22 Kasım 2026 7- Jenny Saville a Ca’ Pesaro, 28 Mart – 22 Kasım 2026, Ca’ Pesaro – Galleria Internazionale d’Arte Moderna, Santa Croce, Venedik. 8- Helter Skelter: Arthur Jafa ve Richard Prince, 9 Mayıs – 23 Kasım 2026, Fondazione Prada, Venedik. 9-Hernan Bas: The Visitors, Curator: Elizabetta Barisoni, 7 Mayıs – 30 Ağustos 2026, Ca’ Pesaro – Galleria Internazionale d’Arte Moderna, Santa Croce, Venedik. 10- Erwin Wurm, Dreamers, Curators: Elizabeth Baroni ve Christina’da Road, Palazzo Fortuny, 2026.
Image: Marina Abramović, Exhibition view of Transforming Energy, Photo by Matteo De Fina, Gallerie dell'Accademia di Venezia, 2026,
OCEAN SPACE / VENICE
READ MORE / YAZIYI OKU
DAVID HOCKNEY
1937 - 2026
David Hockney 88 yaşında hayatını kaybetti, 12 Haziran 2026 / Georg Baselitz has died at the age of 88, June 12, 2026. (Image: David Hockney, My Parents, 1977, Detail, Oil on Canvas, 182.9×182.9 cm. © Tate Collection and David Hockney) https://www.tate.org.uk/art/artworks/hockney-my-parents-t03255
David Hockney'in iPad resimleri, sayısal bir dili ve temsil olanağını iyice içselleştirdiğini, bir inceleme ve aktarım fırsatına kavuşturduğunu göstermektedir. Anonim bir şekilde çoğaltılan, çeşitlenen bu manzara üretimi; böylece, atmosfer etkisini oluşturmaya koşullu, hatta bunu kısmen mümkün kılan bir deneyim hâlini almaktadır. Hockney’in keşfettiği her yapılanma unsuru, yinelenen ve çoğalan dokusal vurgularla girişilen derinlik arayışları; onun geleneksel pentür deneyimine özgü (temsili) bir bütünlüğe ulaşmasını kolaylaştırmaktadır. Nitekim, çizgisel yoğunluğun oluşturduğu dinamik ve dışavurumcu etkilerle, manzara olarak nitelediğimiz bu dijital güncelerin kotarıldığı açıktır. Hockney bu dil ve temsil düzeneğiyle her şeye rağmen, doğanın dönüşümünü gözlemleyen, bireysel yorum ve tespitlere ulaşma konusunda ikna edici olan bir yoğunluk ve çaba içerisinde görünmektedir. Ve Hockney; neredeyse tüm resim serüvenini çağrıştıran bir gösterim üzerinden, düzenli, istikrarlı ve bütünlüklü bir görsel alan olarak manzara’yı yeniden deneyimlemek istemektedir…
David Hockney’s iPad paintings demonstrate a profound internalization of digital idiom and its representational capacities, translating them into a vehicle for critical inquiry and transmission. This corpus of landscape production—characterized by anonymous reproduction and proliferation—manifests as an experiential paradigm predicated upon, and partially enabling, the generation of atmospheric effects. Each structural element uncovered by Hockney, coupled with investigations of depth mediated through iterative and multiplying textural emphases, facilitates his attainment of a representational cohesion intrinsic to traditional painterly practice. Indeed, it is evident that these digital journals, conceptualized here as landscapes, are constructed through the dynamic and expressive affordances of linear density. Through this linguistic and representational framework, Hockney maintains a rigorous engagement with the transformations of nature, yielding persuasive idiosyncratic interpretations and observations. Ultimately, through a mode of display that evokes the trajectory of his entire oeuvre, Hockney seeks to re-experience the 'landscape' as a regulated, stable, and unified visual field.
HOCKNEY AT SAGLAMART.COM
Peter Doig: House of Music, Serpentine South, 10 Ekim 2025 – 8 Şubat 2026. Fotoğraf: Prudence Cuming Associates, © Peter Doig. Tüm Hakları Saklıdır ve Serpentine’e aittir.
House of Music, duyarlı sesleri duyurmak için tasarlanmış bir alandır. Dahası, bir resim pratiğini, adeta sesli duyumlar yaratma işlemiyle bağlantılı bir dizge içinde yorumlamaya çalışmaktadır. Nitekim burada, aranan ve betimlenmeye çalışılan sesin fantastik ve distopik bağlantılara sahip bir uzam-boyut hadisesi olma olasılığı oldukça yüksektir. Öte yandan ses desteği olmadığında Kısmen gizemli ve korkutucu görünen bu düzenleme; mevcut ortamı, gerçekliği sarsan güçlü bir ürküntü kaynağı hâline getirerek adeta distopikleştirmektedir.
House of Music is a space designed to make sensitive sounds heard. Moreover, it attempts to interpret a visual practice within a system connected to the process of creating auditory sensations. Indeed, here, the sound being sought and described has a high likelihood of being a spatial-dimensional phenomenon with fantastical and dystopian connections. On the other hand, when devoid of audio support, this arrangement -which appears partly mysterious and unsettling- ransforms the existing environment into a powerful source of dread that disrupts reality, rendering it almost dystopian.
PETER DOIG / 2022
RELATED CONTENT / PETER DOIG / 2022
Do Ho Suh, 1998 yılından bu yana, polyester kumaş heykelleri ya da düzenlemeleriyle; koridor, merdiven ve kapı tasavvurlarıyla geçişli ve/fakat imkânsız bir imgelemi zenginleştirmeye koyulmuştur. Bire bir ölçekte ve gerçekçi boyutlarda kurulan mekân olasılıkları, saydam duvar yanılsamalarıyla tehditkâr ve tedirgin edici bir açıklık içindedir. Hayaletimsi bir tasavvura dönüşerek güven telkin etmeyen ve adeta tül ile kaplanmış, iç içe geçirilirek askıya alınmış bu görsellik, hiç kuşku yok ki son derecede etkileyicidir. Ayrıca psişik okumalarla güçlenen, mahremiyet ve kamusallık temalı mekân tartışmalarına örnek teşkil eden, içerisi-dışarısı gibi kavramsal bir paradoks içinde yapılanan bu tahayyül; kırılgan yapısıyla ve yarattığı hafiflik duygusuyla sanki kendi kendini tehdit etmekte, biçimsel açıdan bir belirsizliğe sürüklemektedir.
Since 1998, Do Ho Suh has set out to enrich a transitive and/or impossible imaginary with his polyester fabric sculptures or arrangements; corridors, stairs and doors. The spatial possibilities established in realistic scale and realistic dimensions are in a threatening and unsettling openness with transparent wall illusions. There is no doubt that this visuality, which does not inspire confidence by turning into a ghostly vision and is almost covered with a veil and suspended by being intertwined, is extremely impressive. Moreover, this imagination, which is strengthened by psychic readings, which sets an example for discussions on privacy and publicity, which is structured in a conceptual paradox such as inside-outside, threatens itself with its fragile structure and the feeling of lightness it creates, and leads to a formal uncertainty.
Exhibition view from Minimal, Bourse de Commerce – Pinault Collection, 2nd Floor: Materialism, Gallery 5.
BOURSE DE COMMERCE / PARIS
The Bourse de Commerce hosted a comprehensive exhibition dedicated to minimalist art. The exhibition brings together for the first time over a hundred significant works that trace the diversity of this movement, which began in the 1960s with a generation of artists introducing a radical approach to art. Alongside these masterpieces from the Pinault Collection, works on loan from prestigious collections highlight the historical significance and international resonance of the themes explored throughout the exhibition. Curated by Jessica Morgan, the exhibition is organized into seven thematic sections: Light, Mono-ha, Balance, Surface, Grid, Monochrome, and Materialism, highlighting these unique yet interconnected global artistic developments through an extraordinary group of works from the Pinault Collection.
Bourse de Commerce, minimalist sanata adanmış kapsamlı bir sergiye ev sahipliği yaptı. Sergi, 1960'larda sanata radikal bir yaklaşım getiren bir nesil sanatçılarla başlayan bu akımın çeşitliliğini izleyen yüzden fazla önemli eseri ilk kez bir araya getiriyor. Pinault Koleksiyonu'ndan bu başyapıtların yanı sıra, prestijli koleksiyonlardan ödünç alınan eserler, sergi boyunca ele alınan temaların tarihsel önemini ve uluslararası yankısını vurguluyor. Jessica Morgan'ın küratörlüğünü üstlendiği sergi, yedi tematik bölüme ayrılmıştır: Işık, Mono-ha, Denge, Yüzey, Izgara, Monokrom ve Materyalizm. Sergi, Pinault Koleksiyonu'ndan seçilen olağanüstü eserler aracılığıyla, benzersiz ancak birbiriyle bağlantılı küresel sanatsal gelişmeleri vurgulamaktadır.
Exhibition view, Christopher Wool, Gagosian Gallery, Grosvenor Hill, London. Artwork © Christopher Wool, photo: Maris Hutchinson
Christopher Wool, Solo Exhibition, 13 October - 19 December 2025, Gagosian, Grosvenor Hill, London, W1K 3QD
Wool’s paintings quickly attain a mature aesthetic understanding, reaching monochrome, pure painterly abstractions. Dense and layered surfaces emerge as closed psychic spaces created through simultaneous interventions. These monochrome abstractions must inevitably be viewed in terms of the dynamism of the paint movements. However, it would be more accurate to describe them as contradictory internal interpretations developed around the idea of order and chaos, resisting the urge towards parody, beyond a modernist interpretation. […] Wool generally adopts an attitude of working with abstract forms, directing or renewing the expressive potential of painting through strategies of duplication, erasure and manipulation. His paintings that most clearly demonstrate this scope are actually (and always) an aesthetic element that reverses the sequence of images, shaped by expressionless repetitions or collaged with different elements.
Wool’un resimleri, kısa bir zamanda olgun bir estetik kavrayışla monokrom, saf boyasal soyutlamalara ulaşır. Yoğun ve katmanlı yüzeyler, eşzamanlı müdahalelerle oluşturulan kapalı psişik alanlar hâlinde karşımıza çıkarılır. Bu monokrom soyutlamaları, kaçınılmaz bir şekilde boya hareketlerinin dinamizmi açısından görmek gerekir. Ancak, onları modernist bir öykünmenin ötesinde, parodiye yönelik dürtülere direnen düzen ve kaos fikri üzerine geliştirilmiş çelişkili içsel oyrumlar olarak nitelemek daha yerinde olur. […] Wool genelde, soyut formlarla çalışan, çoğaltma, silme ve manipülasyon stratejileriyle resmin ifade potansiyelini yönlendiren ya da yenileyen bir tavır içindedir. Bu kapsamı en net biçimde ortaya koyan resimleri de aslında (ve her zaman) görüntü dizilimini ters yüz eden, ifadesiz tekrarlarla biçimlenen ya da farklı unsurlarla kolajlanmış estetik bir unsurdur.
Essays on WOOL’s art
Curators: Mark Godfrey and Adrian Locke, September 20, 2025–January 18, 2026, Royal Academy of Arts, Piccadilly, W1J 0BD, London, United Kingdom
Kerry James Marshall, Haul, 2025, Acrylic on PVC panel in artist’s frame, 221 x 321 cm. [Image: https://www.davidzwirner.com/kerry-james-marshall-africa-revisited]
Kerry James Marshall, siyahi figürlerin temsili konusunda Batı resim geleneğini açıkça yetersiz bulur. Anıtsal resimlerinde siyahî kimlik, kültür ve temsil meselesine ilişkin etkili bir bakış geliştirir. Afro-Amerikan hayatın gündelik sahneleriyle birlikte kültürel olgular ve tarihi olaylardan hareketle giriştiği estetik deneyim üzerinden yepyeni bir görsel uzam oluşturur. Sanat tarihinin önemli yapıt örneklerinden aldığı referansları kullanarak sıradan bir hayatı gösterişli bir şekilde ifade eden resimlere ulaşır. Yerleşik algıları ve toplumu radikal bir şekilde eleştirmekten geri kalmaz.
Kerry James Marshall finds the Western painting tradition clearly inadequate in its representation of black figures. In his monumental paintings, he develops an effective perspective on the issue of black identity, culture and representation. He creates an entirely new visual space through an aesthetic experience based on scenes from everyday Afro-American life, cultural phenomena and historical events. Using references drawn from important works in art history, he achieves paintings that express ordinary life in a spectacular manner. He does not shy away from radically criticising established perceptions and society. Translated with DeepL.com (free version)
Essays on MARSHALL’s art
fondatıon louıs vuıtton / parıs
GERHARD RICHTER
Curators: Dieter Schwarz and Nicholas Serota, October 17, 2025 – March 2, 2026, Foundation Louis Vuitton, Paris, France.
DaVID ZWIRNER / parıs
GERHARD RICHTER
October 20, December 20, 2025, David Zwirner, Paris, France.
Gerhard Richter working on one of his Cage paintings, (Detail) Cologne, Germany, 2006. Artwork © Gerhard Richter 2020 (05102020). Photo: © Hubert Becker
Essays on RIchter’s art
MARCEL DZAMA
MUSEUM EXHIBITION
MARCEL DZAMA
With a little help from his friend Raymond Pettibon, Solo Exhibition, Curator: Alistair Hicks, 16 March – 16 August 2025, Pera Museum, İstanbul / Ay Işığıyla Dans, Arkadaşı Raymon Pettibon’dan Küçük Bir Yardımla, Kişisel Sergi, Küratör: Alistair Hicks, 16 Mart – 16 Ağustos 2025, Pera Müzesi, İstanbul.
EXHIBITION
TRACEY EMIN
i followed you to the end
Solo Exhibition, 18 September – 10 November 2024, White Cube, Bermondsey, London.
Tracey Emin
MARGATE - KENT / UK
Tracey Emin’s increasingly dramatized life story sometimes becomes a creative force, and at other times, it liberates her by allowing her to act with complete indifference. As can be clearly seen in his latest exhibition “I followed you to the end”, the paints in his paintings are layered and scattered around, creating blurred areas on raw surfaces in pursuit of a fluid and dynamic visual effect.
Tracey Emin’in giderek dramatikleşen yaşam öyküsü, bazen yaratıcı bir güce dönüşmekte, kimi zaman ise, tam bir kayıtsızlık içinde davranmasını sağlayarak kendini özgür kılmaktadır. “I followed you to the end” adlı son sergisinde de açıkça görüleceği üzere; resimlerinde boyalar katmanlaşarak etrafa saçılmakta, akışkan ve dinamik bir görsel etkinin peşinde, ham yüzeylerde bulanık alanlar yaratılmaktadır.
EXHIBITION
GEORG BASELITZ
a confession of my sins
Solo Exhibition, April 10 – June 16, 2024, White Cube, 144 – 152 Bermondsey Street London. SE1 3TQ
Georg Baselitz
GERMANY
Georg Baselitz's painting surface always reveals what is not hidden: What is visible through object-figures is substituted here in a stacked manner. Thus, a creative ritual, which occurs on raw surfaces and turns into a spectacle, constantly challenges established ideas and images in a linguistic excess in which it quickly forms its own residues. As a matter of fact, these surfaces, which are created in a complex relationship with the powerful images that manifest themselves in Baselitz's painting, create a resonance of concepts in the void through their unique linguistic apparatus.
Georg Baselitz’in resim yüzeyi; her zaman, saklı olmayanı ifşa eder: Nesne-figürlerle görünür olan şeyler, istiflenmiş bir şekilde burada ikâme edilir. Böylece ham yüzeylerde oluşan ve bir gösteriye dönüşen yaratıcı bir ritüel, kendi tortularını hızlıca oluşturduğu bir dil aşırılığı içinde, yerleşik düşünce ve görüntülere sürekli meydan okumaktadır. Nitekim, Baselitz’in resminde kendini gösteren güçlü imgelerle, karmaşık bir ilişki içinde oluşturulan bu yüzeyler, özgün dil tertibatı aracılığıyla boşlukta bir kavram yankılanması yaratır.
selected articles
Etel Adnan
1925 - 2021
Etel Adnan’s paintings, which have been dragged to a marginal position despite being structured as a simply abstracted schematic conception, have a privilege that draws its strength from emotional excess. The artist, who expresses this excess of emotion by combining it with the idea of a plain and simple order, has created a favourable field of expression for herself with the richness of association reached by a purely formalist will.
Basitçe soyutlanmış şematik bir tasavvur halinde yapılanmasına rağmen, marijinal bir konuma sürüklenmiş bulunan Etel Adnan’ın resimleri, duygusal aşırılıktan gücünü alan bir ayrıcalığa sahiptir. Söz konusu duygu fazlalığını yalın ve sade bir düzen fikriyle buluşturarak ifade eden sanatçı, salt biçimci bir iradenin ulaştığı çağrışım zenginliği ile kendine elverişli bir ifade alanı yaratmış durumdadır.
Solo Exhibition, 22 January – 1 March 2025, White Cube New York, 1002 Madison Avenue, New York, NY 10075
EXHIBITION
ETEL ADNAN
this beatiful light
This Beatiful Light, doğumunun yüzüncü yılında Arap-Amerikan kültürünün önde gelen sanatsal ve edebi isimlerinden Etel Adnan’a adanmıştır. Adnan’ın çok yönlü çalışmalarını kutlayan bu kapsamlı sergi, sanatçının altmış yıl boyunca geliştirdiği ve pratiğini tanımlayan birbiriyle ilişkili motifleri, araçları ve kaygıları araştırıyor.
FILM
WILLIAM KENTRIDGE
SELF-PORTRAiT AS A COFFEE-POT
Yönetmen: William Kentridge, Fotoğraf Editörü: Dusko Marovic, Editör: Janus Fouche ve Zana Marovic, Cinetic Media ve Kentridge Studios The Office Performing Arts+Film ile Louverture Films ortak yapımı, Dokuz bölümden oluşan dokümanter film, Herbiri 30 dakika, İlk gösterim tarihi: 18 Ekim 2024, Platform: Mubi.
William Kentridge - 2
Johannesburg / SOUTH AFRICA
The disappearance of the distinction between William Kentridge and the objects in his studio, which have influenced him and become a part of his identity, is undoubtedly one of the main motifs of the film.
William Kentridge’in atölyesinde, onu etkisi altına alan ve kimliğinin bir parçası hâline gelen nesnelerle arasında duyumsanan ayrımın ortadan kalkması, hiç kuşkusuz filmin dayandığı temel motiflerinden biridir.
selected articles
EXHIBITION
HAEGUE YANG
leap year
Solo Exhibition, Curator: Yung Ma, Installation view, 9 October 2024 – 5 Ocak 2025. Southbank Centre Hayward Gallery, London. Photo: Mark Blower. Courtesy the artist and the Hayward Gallery, London.
Haegue Yang
SOUTH KOREA - GERMANY
Haegue Yang is known for his emotional arrangements with ordinary objects. These objects are particularly prominent here for their functional qualities that complement his works. For example, objects such as blinds, which create divided spaces, are the source of a rich imagination, emphasised by light accents and cultural details. Likewise, there are also strong and differentiating references to Korean culture and the phenomenon of migration, constructing hybrid spaces and situations.
Haegue Yang, sıradan nesnelerle kurduğu duygusal düzenlemeleriyle tanınır. Burada yer alan nesneler, özellikle eserleri bütünleyen işlevsel nitelikleriyle burada öne çıkar. Sözgelimi, bölünmüş alanlar oluşturan perde ve jaluzi gibi nesneler, ışık vurguları ve kültürel detaylarla vurgulanan zengin bir tasavvura ve imgeleme kaynaklık eder. Keza, Kore kültürüne, göç olgusuna, nakış duyarlılıklarına çağrışım yapan, melez mekânlar ve durumlar inşa eden farklılaştırıcı ve güçlü atıflarda da bulunur.
Do Ho Suh
USA - UK
Since 1998, Do Ho Suh has set out to enrich a transitive and/or impossible imaginary with his polyester fabric sculptures or arrangements; corridors, stairs and doors. The spatial possibilities established in realistic scale and realistic dimensions are in a threatening and unsettling openness with transparent wall illusions. There is no doubt that this visuality, which does not inspire confidence by turning into a ghostly vision and is almost covered with a veil and suspended by being intertwined, is extremely impressive.
Do Ho Suh, 1998 yılından bu yana, polyester kumaş heykelleri ya da düzenlemeleriyle; koridor, merdiven ve kapı tasavvurlarıyla geçişli ve/fakat imkânsız bir imgelemi zenginleştirmeye koyulmuştur. Bire bir ölçekte ve gerçekçi boyutlarda kurulan mekân olasılıkları, saydam duvar yanılsamalarıyla tehditkâr ve tedirgin edici bir açıklık içindedir. Hayaletimsi bir tasavvura dönüşerek güven telkin etmeyen ve adeta tül ile kaplanmış, iç içe geçirilirek askıya alınmış bu görsellik, hiç kuşku yok ki son derecede etkileyicidir.
selected articles
Gilbert & George
LONDON
The Gilbert & George duo, who have been using their own bodies in their works since the beginning of their artistic life, are the reclusive/iconic subjects of a contradictory approach to art that puts concepts such as sexuality, race, religion, morality, the city and money into question. Any attempt at an experimental reading that observes this attitude of art that relies on a psychology of upheaval on ontological grounds and the fantastic world it creates is, above all, an interesting and exciting experience.
Sanat hayatlarının başından bu yana çalışmalarında kendi bedenlerini kullanan Gilbert & George ikilisi; cinsellik, ırk, din, ahlâk, kent ve para gibi kavramları tartışmaya açan aykırı bir sanat yaklaşımının münzevi/ikonik özneleri durumundadır. Ontololojik gerekçelerle bir alt-üst oluş psikolojisine yaslanan bu sanat tavrını ve yarattığı fantastik dünyayı gözleyen her deneysel okuma girişimi ise, her şeyden önce ilginç ve heyecan verici bir deneyimdir.
selected articles
Antony Gormley
LONDON
Antony Gormley is known for his sculptural arrangements that question the relationship between the human body and the built environment. He sees his sculptural practice as a favorable ground or context for a series of experiences devoted to physical and optical effects. For this reason, he defines cast iron figures, which he describes as fossils obtained by industrial methods and articulated in nature, as elements that transform the memory of the buried body into form. Antony Gormley also seeks a new type of expression that integrates sculpture and performance, aiming for an emotional communication that creates tension and energy.
Antony Gormley; insan bedeniyle yapılı çevre arasındaki ilişkileri sorgulayan heykel düzenlemeleriyle tanınır. Heykel pratiğini; fiziksel ve optik etkilere adanmış bir dizi deneyim için elverişli bir zemin ya da bağlam olarak görmektedir. Bu nedenle; endüstriyel yöntemlerle elde ettiği ve birer fosil olarak nitelediği, doğaya eklemlenmiş dökme demir figürleri, gömülü beden hafızasını biçime dönüştüren unsurlar olarak tanımlamaktadır. Ayrıca; heykel ile performansı bütünleştiren yeni bir ifade türünün arayışı içinde olan Antony Gormley, gerilim ve enerji yaratan duygusal bir iletişimi hedeflemektedir.
selected articles
İZMİR - LONDON
saglamart; dinamik bir anlayış ile hareket eden, kültür-sanat ortamındaki olay ve olgulara, sanatçı tavırlarına, yapıtlara ve yayınlara odaklanan bağımsız bir yayın etkinliğidir. Tüm hakları saklıdır. Görüntü ve yazılar izinsiz kullanılamaz. / saglamart is an independent publishing initiative driven by a dynamic vision, focusing on events and developments in the cultural-artistic landscape, artist perspectives, works, and publications. All rights reserved. Images and texts cannot be used without permission.