Alice Maher, Les Filles d’Ouranos, Installation View, 1996/2025, Arsenale, Venice. Photo by Marco Zorzanello, Courtesy of La Biennale di Venezia.
Otobong Nkanga, (Nigeria), Artist’s rendering for Soft Offerings to Silenced Voices and All Who Have Turned to Dust, 2026, Sculptural installation: local bricks, earth/clay, ceramic pots, creeping plants,wooden sculpted insect houses, murano handblown glasses, water, engraved rock, 12 high temperature-fired ceramic tablets imprinted with poems and drawing, Giardini – Venice. Photo by Andrea Avezzú
La Biennale di Venezia, the 61st International Art Exhibition, opened on 9 May 2026. The event, held at the Giardini, the Arsenale and various locations across Venice, was organised by Kouoh’s assistants in accordance with his vision following his death in 2025. For the 61st International Art Exhibition, Kouoh invited 110 artists and collectives from many different geographies and regions, selected with an eye to resonances and affinities despite potential incompatibilities between the works. Kouoh worked on the vision of a relational geography made possible by a shared spirit, exploring how their creativity, the breadth of their material experiments and their visionary ideas established connections with other artists and movements simultaneously.
La BIennale dI VenezIa, 61st InternatIonal Art ExhIbItIon: In MInor Keys
Koyo Kouoh developed the curatorial project, establishing the theoretical framework, selecting the artists and works, appointing the catalogue contributors, and determining the exhibition’s graphic identity and the architecture of the exhibition spaces. As stated in Kouoh’s curatorial text, the title he chose for the 61st International Art Exhibition was In Minor Keys. To structure the exhibition, motifs and foundational themes were identified, with productive practices inviting magic, sowing, collaboration and collectives being highlighted as the underlying organic concepts and issues. Throughout this process, the exhibition took shape through an intense, multi-layered and deeply shared process, enriched by the curatorial team’s efforts towards its collective construction.The pages of the book In Minor Keys, which Kouoh prepared and submitted to the Biennale’s management, offer a striking perspective on curatorial practice and present a crystal-clear vision of his own approach to exhibitions. Kouoh presents this concept to us through the idea of sowing seeds. This is an exhibition imbued with spirit and sacredness; it places humanity, existence, and everything back at the heart of all things, rediscovering the meaning of being in the world by regaining a sense of proportion whilst respecting all earthly elements, and by looking up at the sky once more. It invites us to see that small things can be, at the same time, things of such magnitude that they become the measure of everything. It also offers us keys that bring us back to the earth, to our bodies and to our senses.
Koyo Kouoh, küratöryel projeyi geliştirerek teorik çerçeveyi belirledi, sanatçıları ve eserleri seçti, kataloğun yazarlarını atadı, serginin grafik kimliğini ve sergi alanlarının mimarisini belirledi. Kouoh’un küratörlük metninde belirtildiği üzere, 61. Uluslararası Sanat Sergisi için seçtiği başlık In Minor Keys olarak belirlenmişti. Sergiyi yapılandırmak için motifler ve üzerine kurulacak temeller belirlenerek büyü, tohumlama, ortaklaşma ve kolektiviteleri davet eden üretken uygulamalar taşıyıcı organik kavram ve sorunlar olarak öne çıkarıldı. Bu süreçte, küratöryel ekibin çabasıyla sergi’nin kolektif inşasını zenginleştirdiği yoğun, çok katmanlı ve derinlemesine paylaşılan bir süreçte biçimlendi. Kouoh’un Bienal yönetimine hazırlayıp gönderdiği In Minor Keys adlı kitabın sayfaları, küratörlük pratiğine dair çarpıcı bir bakış açısı sunuyor ve kendi sergi anlayışının kristal berraklığında bir fikri ortaya koyuyor. Kouoh bu kavramı, tohum ekme fikriyle bize sunuyor. Bu, ruhla, kutsallıkla dolu bir sergi; insanı, varlığı, her şeyin kalbine geri koyuyor, tüm dünyevi unsurlara saygı duyarak orantı duygusunu yeniden kazanarak ve bir kez daha gökyüzüne bakarak dünyada var olmanın anlamını yeniden keşfediyor. Küçük şeylerin, aynı zamanda her şeyin ölçütü olacak derecede büyük şeyler olabileceğini görmemizi istiyor. Bizi toprağa, bedenlerimize ve duyularımıza geri döndüren bir birer anahtar sunuyor aynı zamanda.
KOYO KOUOH (CURATOR)
Koyo Kouoh, (24 December 1967, Kamerun-10 May 2025, Switzerland) Photo by Mirjam Kluka
She served for many years as director and chief curator of the Zeitz Museum of Contemporary African Art (Zeitz MOCAA) in Cape Town. Prior to this role, he was the founding artistic director of the RAW Material Company in Dakar, Senegal, which has evolved into a centre for art, knowledge and society. He was also a member of the curatorial teams for documenta 12 (2007) and documenta 13 (2012). Kouoh is the recipient of the Grand Prix Meret Oppenheim 2020, Switzerland’s major art award honouring achievements in the fields of art, architecture, criticism and exhibition-making. She has organised timely and influential exhibitions such as Body Talk: Feminism, Sexuality and the Body in the Works of Six African Women Artists (2015, Wiels, Brussels). During her tenure at Zeitz MOCAA, she organised significant monographic exhibitions focusing on African and African-descendant artists. In this context, she curated exhibitions featuring artists such as Otobong Nkanga, Johannes Phokela, Senzeni Marasela, Abdoulaye Konaté, Tracey Rose and Mary Evans. She divides her time and work between Cape Town, Dakar and Basel.
Uzun süre Cape Town’daki Zeitz Çağdaş Afrika Sanatı Müzesi (Zeitz MOCAA)’nın direktörü ve baş küratörü olarak çalıştı. Bu görevden önce Dakar, Senegal’de sanat, bilgi ve toplum merkezine dönüşen RAW Material Company’nin kurucu sanat direktörlğünü yürüttü. Ayrıca documenta 12 (2007) ve documenta 13’ün (2012) küratöryel ekiplerinin içinde yer aldı. Kouoh, sanat, mimari, eleştiri ve sergileme alanlarındaki başarıları onurlandıran İsviçre’nin büyük sanat ödülü Grand Prix Meret Oppenheim 2020’nin sahibidir. Body Talk: Feminism, Sexuality and the Body in the Works of Six African Women Artists (2015, Wiels, Brüksel) gibi zamanı yakalayan ve etkili sergiler düzenledi. Zeitz MOCAA’daki görevi sırasında Afrika ve Afrika kökenli sanatçılara odaklanarak önemli monografik sergiler düzenledi. Bu çerçevede Otobong Nkanga, Johannes Phokela, Senzeni Marasela, Abdoulaye Konaté, Tracey Rose ve Mary Evans gibi isimlerle sergiler düzenledi. Hayatını ve çalışmalarını dönüşümlü olarak Cape Town, Dakar ve Basel’de sürdürdü.
IN MINOR KEYS: a great work constructed through collectIve ImagInation / kolektif hayal gücüyle kurulan büyük bir eser
The curatorial text penned by Koyo Kouoh is an invitation to confront the fleeting physical, meteorological and environmental conditions you encounter, to slow down, and to attune yourself to the frequencies of minor keys. For, although they are often lost amidst the clamour of the chaos currently ravaging the world; the songs of those who create beauty despite tragic events, the melodies of survivors escaping the ruins, and the harmonies of those mending wounds and worlds continue. In music, the minor key points to both the structure of a song and its emotional impact. It is such a rich concept that it swiftly transcends its technical definition and overflows with metaphors. It evokes moods, dialogue, lament, allegory and whispers. It comes to life in quiet tones, low frequencies, murmurs, the solace of poetry, and the doors of improvisation that open onto another and the other world. Minor keys demand a listening that stirs emotions and supports them reciprocally.
Koyo Kouoh tarafından kaleme alınan küratörlük metni; karşılaştığınız anlık fiziksel, meteorolojik, çevresel koşullar içinde onlarla yüzleşmeye, daha yavaş bir tempoya geçmeye ve minör tonların frekanslarına uyum sağlamaya bir davettir. Çünkü, dünyayı kasıp kavuran mevcut kaosun gürültüsünde çoğu zaman kaybolsa da; trajik gelişmelere rağmen güzellik üretenlerin şarkıları, yıkıntılardan kurtulan kaçakların ezgileri, yaraları ve dünyaları onaranların armonileri devam ediyor. Müzikte minör ton, hem bir şarkının yapısına hem de duygusal etkilerine işaret eder. O kadar zengin bir fikirdir ki, teknik tanımını hızla aşar ve metaforlarla dolup taşar. Ruh hallerini, karşılıklı söylemeyi, ağıtı, alegoriyi, fısıltıyı çağrıştırır. Gösterişten uzak durarak, sessiz tınılarda, düşük frekanslarda, mırıltılarda, şiirin tesellilerinde, doğaçlamanın başka ve öteki dünyaya açılan kapılarında canlanır. Minör tonlar, duyguları harekete geçiren ve onları karşılıklı olarak destekleyen bir dinlemeyi ister.
61ST INTERNATIONAL ART EXHIBITION (CENTRAL PAVILION – ARSENALE)
1– Senzei Maresela, (South Africa), Wall Reefs 104, Detail, 1995-2025, Arsenale, Photo by Luca Zambelli Bais 2- Valid Raad, Far from quieting – Kuwait, Detail, Arsenale, Photo by Marco Zorzanello 3– Marcia Kure, Roadkill III, 2025-2026, Detail, Arsenale, Photo by Andrea Avezzù 4– Kenedy Yanko (USA), Disciples of joy in the material world, 2025, Detail, Arsenale, Photo by Luca Zambelli Bais 5- Sahrap Hura, (India), Things Felt But Not Quite Expressed and Timeless, 2026, Installation view, Arsenale-Giardini, Photo by Andrea Avezzù 6- Georgina Maxim, (Zimbabwe) Borrowed books and underlined statements, 2023-2026, Detail, Arsenale-Giardini, Photo by: Marco Zorzanello, © 61st International Art Exhibition, La Biennale di Venezia, In Minor Keys, Courtesy of La Biennale di Venezia
See Stop Run; is an exhibition by Christopher Wool held in New York in 2024, built upon powerful urban associations. Wool rented the 19th floor of a building constructed in 1908 at 101 Greenwich Street for this exhibition. The works exhibited in this 18,000-square-metre space, filled with abandoned, bare or roughly plastered walls, are presented as if integrated with plaster panels, signs, careless plastering, half-finished paint jobs, and vague water and construction puddles. Therefore, it is impossible to consider and evaluate the exhibited works independently of the context of this unusual space. Aware of the physical interaction taking place here, Wool has planned an experimental presentation that echoes New York’s punk aesthetic. By creating scenes that echo his admiration for renewal, he has boldly proposed an aesthetic that grasps urban life in its harsher, darker and more realistic aspects.
See Stop Run; Christopher Wool’un 2024 yılında New York’ta düzenlediği, güçlü kentsel çağrışımlar üzerine yapılanan bir sergidir. Wool bu sergi için Greenwich Street 101 numarada 1908 yılında inşa edilmiş bir binanın 19. katını kiralamıştır. 18.000 metrekarelik terkedilmiş, çıplak ya da kaba sıvalı duvarlarla dolu bu alanda sergilenen yapıtlar; alçı panolar, tabelalar, özensiz sıvalar, yarım bırakılmış yapılmış boya işleri, belirsiz su ve inşaat birikintilerle adeta bütünleştirilerek sunulmuştur. Dolayısıyla sergilenen yapıtları, sıra dışı mekânın bağlamından bağımsız bir şekilde düşünmek ve değerlendirmek mümkün değildir. Burada gerçekleşen fiziksel etkileşimin farkındalığı ile Wool, adeta New York’un punk estetiğine eklemlenen deneysel bir gösterim planlamıştır. Yenilenmeye olan hayranlığını yankılayan sahneler oluşturarak, kent yaşamını daha sert, daha karanlık ve gerçekçi yönüyle kavrayan bir estetiği cüretle önermiştir.
THIRD ESSAYS ON 61ST INTERNATIONAL ART EXHIBITION
GÜLAY YAŞAYANLAR
Image: Ebony G. Patterson (USA), Installation view, Arsenale, Photo by Andrea Avezzu
GÜLAY YAŞAYANLAR
Image: Guadalupe Rosale, Installation view, Arsenale, Photo by Marco Zorzanello
Image: Elmner Rana, Installation view, Arsenale, Photo by Andrea Avezzu
CATALOGUE
Biennale Arte 2026, In Minor Keys, Catalogue / English, 2 Volumes, 21 X 27 Cm, Pages: Vol. I 720 Ca. / Vol. Ii 254 Ca., Paperback, Graphic Design: Clarissa Herbst And Alex Sonderegger.
Biennale Arte 2026, In Minor Keys, Short Guide / English, 15 X 20 Cm, Pages: 552 pages, paperback, Graphic Design: Clarissa Herbst And Alex Sonderegger.
The official catalogue of the 61st Venice Biennale is a significant publication comprising two distinct sections: one dedicated to the international exhibition curated by Koyo Kouoh, and the other to national contributions and parallel events. The pages devoted to the artists feature sketches and images documenting the creative process, which convey the ideas behind the exhibited works, as well as a comprehensive short essay. The essays on artistic practices further enrich this publication with diverse perspectives. Eight original articles addressing current issues regarding thematic contexts and curatorial practices (written by Tandazani Dhlakama, Adrienne Edwards, Stefanie Hessler, Miguel A. López, Hélio Menezes, Wanda Nanibush, Oluremi C. Onabanjo and Françoise Vergès) are included. Meanwhile, five original articles by Ken Bugul, Teju Cole, Natalie Diaz, Frieda Ekotto and Abdaljawad Omar, which contribute to the intellectual coherence of the exhibitions, also attract particular attention.
61. Venedik Bienali’nin resmi kataloğu, Koyo Kouoh’un küratörlüğünü yaptığı uluslararası sergi ile ulusal katılımlara ve yan etkinliklere ayrılmış iki ayrı bölümden oluşan önemli bir yayın durumunda. Sanatçılara ayrılan sayfalar, sergilenen eserlerin ardındaki fikirleri ve üretim sürecini aktaran eskiz ve üretim süreçlerine ilişkin görsellerinin yanı sıra, kapsamlı kısa bir denemeyi de barındırıyor. Sanatçı pratikleri üzerine kaleme alınan yazılar ise, farklılık gösteren bakışlarla bu yayını zenginleştiriyor. Tematik bağlam ile düzenlemelere ilişkin güncel sorunları ele alan sekiz özgün makale (Tandazani Dhlakama, Adrienne Edwards, Stefanie Hessler, Miguel A. López, Hélio Menezes, Wanda Nanibush, Oluremi C. Onabanjo ve Françoise Vergès tarafından yazılmış) imzalarını taşıyor. Bu arada sergilerin düşünsel bütünlüğü sağlayan Ken Bugul, Teju Cole, Natalie Diaz, Frieda Ekotto ve Abdaljawad Omar imzalı beş özgün makale de ayrıca dikkatleri çekiyor..
NATIONAL PARTICIPATIONS / ULUSAL KATILIMLAR
1– Ei Arakawa-Nash, Grass Babies, Moon Babies, 2026, Installation View, Japan Pavilion, Giardini, Photo by Luca Zambelli Bais 2– Florentina Holzinger, Seeworld Venice, 2026, Installation View, Austria Pavilion, Giardini 3- Lubiana Himid, (Great Britain Pavilion), Chefs, Detail, Acrylic and charcoal on linen, 2025, Giardini 4– Henrike Naumann and Sung Tieu, Ruin, 2026, Installation View, Germany Pavilion, Giardini 5- Oriol Vilanova Los Restos, Installation View, Spain Pavilion, Giardini, Photo by Jacopo Salvi 6- Roberto Diago, Hombres Libres, 2025, Installation View, Cuba Pavilion, Giardini, Photo by Clelia Cadamuro, © 61st International Art Exhibition, La Biennale di Venezia, In Minor Keys, Courtesy of La Biennale di Venezia
2026 yılında In Minor Keys başlığı altında kurulan sergi, bir arada yaşama, hafıza, kırılganlık ve ses, malzeme ve yaşanmış deneyimle şekillenen ilişki biçimlerini yansıtan sanatçıları, kolektifleri ve ulusal pavyonları bir araya getiriyor. Büyük çoğunluğu Giardini’de, diğer kısımları ise Arsenale ile Venedik şehrinin muhtelif yerlerinde bulunan ulusal pavyonlar, daha güncel kaygılarla ilişkili düşünceli bakış açıları sunuyor. Ulusal pavyonlar, her ülkenin görevlendirdiği resmi küratörü ve seçtiği sanatçıları aracılığıyla kendi kültürünü, sanatsal vizyonunu ve küresel meselelere bakışını dünyaya sunduğu resmi sergi formatı halindeyken giderek daha bağımsız, görkemli, sürükleyici enstalasyonlara evrilmiştir.
Launched in 2026 under the title ‘In Minor Keys’, the exhibition brings together artists, collectives and national pavilions that reflect forms of coexistence, memory, fragility, and the relationships shaped by sound, material and lived experience. The national pavilions, the majority of which are located in the Giardini, with others in the Arsenale and various locations across the city of Venice, offer thoughtful perspectives linked to more contemporary concerns. Whilst national pavilions remain an official exhibition format through which each country presents its culture, artistic vision and perspective on global issues via its appointed official curator and selected artists, they have increasingly evolved into more independent, grandiose and immersive installations.
Two selected exhIbItIons from the NatIonal PavIlIons
Related content about Nilbar Güreş
GÜLAY YAŞAYANLAR
MÜMTAZ SAĞLAM
MÜMTAZ SAĞLAM
Related content about LUBIANA HIMID
GÜLAY YAŞAYANLAR
GÜLAY YAŞAYANLAR
10 Must-See ExhIbItIons In VenIce
1– Anish Kapoor, 6 Mayıs – 9 Ağustos 2026, Palazzo Manfrin – Cannaregio, Venedik. 2–Marina Abramović, Transforming Energy, Curator: Shai Baitel, Gallerie dell’Accademia di Venezia, 6 Mayıs -19 Ekim 2026. 3- Lee Ufan, San Marco Sanat Merkezi (SMAC), 9 Mayıs – 22 Kasım 2026, Venedik. 4– Michael Armitage: The Promise of Change, 29 Mart 2026 – 10 Ocak 2027, Palazzo Grassi, Venedik. 5- David Salle: Painting in the Present Tense, 6 Mayıs – 27 Eylül 2026, La Galleria Palazzo Cini, Dorsoduro 864, Venedik. 6- Lorna Simpson, Third Person, Punta della Dogana, Curator: Emma Lavigne, 29 Mart-22 Kasım 2026 7- Jenny Saville a Ca’ Pesaro, 28 Mart – 22 Kasım 2026, Ca’ Pesaro – Galleria Internazionale d’Arte Moderna, Santa Croce, Venedik. 8- Helter Skelter: Arthur Jafa ve Richard Prince, 9 Mayıs – 23 Kasım 2026, Fondazione Prada, Venedik. 9-Hernan Bas: The Visitors, Curator: Elizabetta Barisoni, 7 Mayıs – 30 Ağustos 2026, Ca’ Pesaro – Galleria Internazionale d’Arte Moderna, Santa Croce, Venedik. 10- Erwin Wurm, Dreamers, Curators: Elizabeth Baroni ve Christina’da Road, Palazzo Fortuny, 2026.
LA BIENNALE DI VENEZIA (a brIef hIstory))
La Biennale di Venezia, founded in 1895, is the world’s oldest and most prestigious contemporary art event. Originally launched as a local exhibition, this event has evolved into a global platform at the heart of the art and architecture world. The first exhibition, held in 1895, took place in the Giardini district. This exhibition, which brought together European artists, attracted considerable interest. The National Pavilions era began in 1907. During this period, the Biennale acquired an international character. In the 1930s, it gained an autonomous structure. New events, such as the Venice Film Festival (1932) and the Music Festival, which continue to this day, were incorporated into the Biennale. In 1980, the first independent Architecture Biennale was held, and art and architecture events began to be held alternately every two years. In 1999, the historic Arsenale district, formerly a shipyard, was transformed into one of the main exhibition venues. In recent years, Massimiliano Gioni (2013), Okwui Enwezor (2015), Cecilia Alemani (2022), Adriano Pedrosa (2024) and, most recently, Koyo Kouoh (2026) have been appointed as curators. Turkey first participated in the Venice Biennale International Art Exhibition in 1991. In 2003, the permanent Turkish Pavilion was established through a collaboration between the Ministry of Foreign Affairs and the Istanbul Foundation for Culture and Arts (İKSV).
Venedik Bienali, 1895 yılında kurulan dünyanın en eski ve en prestijli çağdaş sanat etkinliğidir. Başlangıçta yerel bir sergi olarak hayata geçirilen bu etkinlik, günümüzde sanat ve mimarlık ortamının kalbinin attığı küresel bir platforma dönüşmüştür. 1895 yılında düzenlenen ilk sergi: Giardini bölgesinde düzenlenir. Avrupalı sanatçıları bir araya getiren bu sergi, büyük bir ilgi görür. 1907 yılında Ulusal Pavyonlar Dönemi başlar. bu dönemde bienal uluslararası bir nitelik kazanır. 1930’lu yıllarda ise özerk bir yapıya kavuşturur. Halen devam eden Venedik Film Festivali (1932) ve Müzik Festivali gibi yeni organizasyonlar bienal bünyesine eklenir. 1980 yılında ilk bağımsız Mimarlık Bienali gerçekleştirilerek, sanat ve mimarlık etkinlikleri iki yılda bir dönüşümlü olarak yapılmaya başlanır. 1999 yılında, eskiden gemi yapım tersanesi olan tarihi Arsenale bölgesi, ana sergi mekanlarından biri haline getirilir. Yakın dönemlerde Massimiliano Gioni (2013), Okwui Enwezor (2015), Cecilia Alemani (2022), Adriano Pedrosa (2024) ve son olarak da Koyo Kouoh (2026) küratör olarak görevlendirilmiştir. Türkiye, Venedik Bienali Uluslararası Sanat Sergisi’ne ilk kez 1991 yılında katılmıştır. 2003 yılında ise Dışişleri Bakanlığı ve İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) işbirliğiyle kalıcı Türkiye Pavyonu hayata geçirilmiştir.
LA BIENNALE DI VENEZIA / 10 Selected NatIonal PavIlIons
saglamart; dinamik bir anlayış ile hareket eden, kültür-sanat ortamındaki olay ve olgulara, sanatçı tavırlarına, yapıtlara ve yayınlara odaklanan bağımsız bir yayın etkinliğidir. Tüm hakları saklıdır. Görüntü ve yazılar izinsiz kullanılamaz. / saglamart is an independent publishing initiative driven by a dynamic vision, focusing on events and developments in the cultural-artistic landscape, artist perspectives, works, and publications. All rights reserved. Images and texts cannot be used without permission.
