In Minor Keys; karşılaştığımız anlık fiziksel, meteorolojik, çevresel koşullar içinde onlarla yüzleşmeye, daha yavaş bir tempoya geçmeye ve minör tonların frekanslarına uyum sağlamaya davettir. Çünkü, dünyayı kasıp kavuran mevcut kaosun gürültüsünde çoğu zaman kaybolsa da; trajik gelişmelere rağmen güzellik üretenlerin şarkıları, yıkıntılardan kurtulan kaçakların ezgileri, yaraları ve dünyaları onaranların armonileri devam ediyor.

Müzikte minör ton, hem bir şarkının yapısına hem de duygusal etkilerine işaret eder. O kadar zengin bir fikirdir ki, teknik tanımını hızla aşar ve metaforlarla dolup taşar. Ruh hallerini, karşılıklı söylemeyi, ağıtı, alegoriyi, fısıltıyı çağrıştırır. Gösterişten uzak durarak, sessiz tınılarda, düşük frekanslarda, mırıltılarda, şiirin tesellilerinde, doğaçlamanın başka ve öteki dünyaya açılan kapılarında canlanır. Minör tonlar, duyguları harekete geçiren ve onları karşılıklı olarak destekleyen bir dinlemeyi ister.

Minör tonlar aynı zamanda, kendine özgü ve sonsuz zenginlikte ekosistemlere sahip küçük adacıkları, dünyaları tanımlar; sosyal yaşamları, politik ve ekolojik çıkarlar çerçevesinde şekiller. Minör tonlara ayarlanmış bir sergi; yeryüzünün ve yaşamın kalıcı sinyallerini dinlemeye, ruh frekanslarıyla bağlantı kurmaya davet eden bir yapımdır. Müzikte minör tonlar genellikle gariplik, melankoli ve kederle ilişkilendirilirken, burada onların neşesi, tesellisi, umudu ve aşkınlığı da kendini gösterir. Ses ve duyumlar temelinde yankılanan dünyaların ritimlerini, melodilerini ve sessizliklerini barındırırlar; bu dünyalar bir araya gelerek çok sesli bir sanat topluluğu oluşturur, neşeli bir kolektivite içinde toplanır ve iletişim kurar, yabancılaşmanın ve çatışmanın boşluğunu duyumsatır.

ortak bir önermeye sahip dil ve ifadeleri birbirine karıştırmak

Biennale Arte 2026; bu bağlamda, sanatçıların toplumsal ve ruhsal durumun hayati yorumlayıcıları ve yeni ilişkilerin ve olanakların katalizörleri olduğuna dair derin bir inanca dayanmaktadır. Sergi kompozisyonu, ilişki ve bağlantıları teşvik eden, kavram ve biçimi geliştiren özgür ve gayri resmi olarak anlaşılan sanatsal pratiklerden oluşmaktadır. Burada amaçlanan etki, doğaçlama tarzında, ortak bir önermeye sahip toplulukların uyumu ve uyumsuzluğunu birbirine karıştırmaktır. İlişki, paylaşım ve aşkınlık yoluyla, yöntemler, ölçekler, duyular ve biçimler genelinde, ziyaretçilere daha çok duyusal, yenileyici ve ilerideki çalışmalar için güçlendirici bir deneyimi sunmaktır. 

Öte yandan 61. uluslararası sanat sergisi, görsel ve meditatif bir süreç bağlamında tüm duyuları birbirine bağlamaya ve bir evrenden diğerine doğru dolanmaya teşvik ederek, ara mekânlarda bulunan olasılıkları görünür kılmaya çalışmaktadır. Dünyadaki yeni gelişmelerle birlikte süregiden krizlere karşı, sanatın doğal ortamı ve toplumdaki rolüyle radikal bağlantılar kurmayı önermektedir. Dolayısıyla In Minor Keys’te, duygusal yönlere hitap eden, heyecan verici yolculuk dizileri yer almakta ve ziyaretçileri, meditasyon yapmaya, hayal kurmaya, eğlenmeye, düşünmeye ve iletişim kurmaya davet etmektedir. 

Sonuç olarak, sermaye ve iktidar egemenliğinin yerli ve dünyevi bilgileri hayali olarak nitelendirdiği ve birlikte var edilen sanatsal uygulamaları, süsleme veya dinsel ritüeller için tasarlanmış el sanatları olarak görüp reddettiği ortadadır. Uygulanan medenileştirme projeleri ise, her şeyi küçümseyerek yerle bir etmektedir. Tam da bu yüzden, bu süreçte yaşanan dehşet gösterisini reddederek, minör tonları dinlemenin, fısıltılara, düşük frekanslara alçak sesle kulak vermenin; tüm canlı varlıkların onurunun korunduğu vahaları veya adaları bulmanın zamanı gelmiştir.